مقامات عاليهء اين خاتون بزرگوار عقيدتى بس عظيم باشد و تاكنون آن عقيدت را دارند و چون شافعى وفات كرد برحسب وصيت شافعى جنازه‌اش را بر گرد خانه نفيسه طواف دادند و وصيت كرده بود كه نفيسه بر جنازهء من نماز بخواند ابو يعقوب كه يكى از شاگردان شافعى بامامت و نفيسه بمأموميت بر وى نماز گذاشته‌اند و محمد بن ادريس هرگاه مريض مىشد از سيده نفيسه خواستار دعا مىگرديد و از اثر دعاى او محمد بن ادريس صحت مىيافت تا يك‌مرتبه كه مريض شد و به عادت خواستار دعا گرديده سيده نفيسه رسول شافعى را گفت كه در اين مرض شافعى رحلت خواهد كرد و چنان شد كه او گفته بود و گويند وقتى مردم مصر از ظلم احمد بن طولون كه در مصر حكومت داشت بحضرتش شكايت آوردند فرمود كدام وقت سوار مىشود عرض كردند بامداد نفيسه نامه‌اى نوشت و در آن نامه درج كرد همانا چون سلطنت و امارت يافتيد و بر بلاد بندگان خدا مستولى شديد بناى ظلم و عدوان و جور و طغيان گذاشتيد و رزق و روزى كه خداى تعالى از نعمتهاى خود بشما انعام كرد آن را خاص خود پنداشتيد و فقرا و زيردستان را از آن محروم كرديد و ابواب راحت و معيشت را به روى آنها بستيد و حال آنكه البتّه مىدانيد كه تير آه مستمندان در سحرگاهان از هزار جوشن فولادى بگذرد و هرگز بخطا نرود بالاخص از قلوبى كه آنها را به درد آورده‌ايد و بدن‌هائى كه برهنه گذاشته‌ايد آنچه كه مىتوانيد در ظلم و طغيان كوتاهى نكنيد همانا ما صبر و شكيبائى را ملازم باشيم و پناه بخداى متعال بريم زود باشد كه ستمكاران جزاى اعمال خود را دريابند « 1 » سيده نفيسه چون نامه را به پايان برد آن را برداشته و در گذرگاه احمد بن

--> ( 1 ) ملكتم فاسرفتم و قدرتم فقهرتم و خولتم فعسفتم وردت اليكم الارزاق فقطعتم هذا و قد علمتم ان سهام الاسحار نافذة غير مخطئه لا سيما من قلوب اوجعتموها و اجساد اعرتموها اعملوا ما شئتم فانا صابرون فجوروا فانا مستجيرون فاظلموا فانا الى اللّه المتظلمون وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ